Lindsey Buckingham 說出 Fleetwood Mac 聲響的真正靈感來源：Leiber 與 Stoller

Fleetwood Mac 吉他手與主唱 Lindsey Buckingham เปิดเผยว่า แรงบันดาลใจทางดนตรีที่แท้จริงของเขาไม่ใช่ศิลปินสาย Motown อย่าง Stevie Wonder, Marvin Gaye หรือ Aretha Franklin ตามที่หลายคนมักอ้างอิง แต่เป็นคู่หูนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ Jerry Leiber และ Mike Stoller ข้อมูลนี้รวบรวมโดย Far Out Magazine

จุดเปลี่ยนในปี 1974

Fleetwood Mac ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ต้องเผชิญความไม่แน่นอนทางทิศทางดนตรี หลังสูญเสีย Peter Green ผู้นำวงคนสำคัญ และผ่านยุค Bob Welch ที่ยังหาทิศทางชัดเจนไม่ได้ Buckingham เข้าร่วมวงในปี 1974 ในฐานะตัวเลือกที่หลายคนไม่ได้คาดหวังมากนัก พร้อมยื่นเงื่อนไขว่า Stevie Nicks ต้องเข้าร่วมวงไปพร้อมกับเขาด้วย

การตัดสินใจครั้งนี้นำเสียงดูโอจากโปรเจกต์ Buckingham Nicks มาผสานเข้ากับวงร็อกสัญชาติอังกฤษโดยตรง แม้บนกระดาษจะดูไม่เข้ากัน แต่ผลลัพธ์กลับทำให้ Fleetwood Mac กลายเป็นวงร็อกสายข้ามแอตแลนติกที่ประสบความสำเร็จสูง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นก่อนที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะจบลง และดราม่าภายในวงจะกลายเป็นประเด็นข่าว

Leiber และ Stoller: "ล้ำยุคไปสิบปี"

Buckingham อธิบายว่าทั้งคู่เป็นทีมนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องแนวทางการผลิตที่เป็นผู้ใหญ่ การเรียบเรียงเครื่องสายและเสียงร้องที่ไม่มีใครเทียบได้ คุณภาพเสียงของพวกเขา "ล้ำยุคไปสิบปี" (ten years ahead of its time) ตัวอย่างที่เขายกมาคือเพลง 〈Save the Last Dance for Me〉 ของ The Drifters ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม The Very Best of The Drifters

ในอังกฤษ เครดิตของการผสานร็อกเข้ากับเครื่องสายขนาดใหญ่มักตกเป็นของ The Beatles ขณะที่ Leiber และ Stoller ก็ทำสิ่งเดียวกันในอีกเส้นทางหนึ่ง ปูทางให้กับการเขียนเพลงข้ามแนวที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างในช่วงทศวรรษ 1960 ก่อนจะกลายเป็นเรื่องปกติในทศวรรษ 1970

หลัง Buckingham เข้าร่วม Fleetwood Mac ทิศทางของวงที่แกว่งไปมาระหว่างร็อกหนักแน่น โฟล์กแบบฝันๆ และป๊อป ส่วนใหญ่นำโดยเขา และจุดอ้างอิงของแนวทางนี้มาจากคู่หูนักแต่งเพลงชาวอเมริกันที่ค่อนข้างถูกมองข้ามท่ามกลางกระแส Motown